2212 zētéō – properly, to seek by inquiring; to investigate to reach a binding (terminal) resolution; to search, "getting to the bottom of a matter."

STRONGS NT 2212: ζητέω

ζητέω, ζητῶ; imperfect 3 person singular ἐζήτει, plural ἐζήτουν; future ζητήσω; 1 aorist ἐζήτησα; passive, present ζητοῦμαι; imperfect 3 person singular ἐζητεῖτο (Hebrews 8:7); 1 future ζητηθήσομαι (Luke 12:48); (from Homer on); the Sept. for דָּרַשׁ, and much more often for בִּקֵשׁ; to seek, i. e.

1. to seek in order to find;

a. universally and absolutely: Matthew 7:7; Luke 11:9f (see εὑρίσκω, 1 a); τινα, Mark 1:37; Luke 2:48 (Luke 2:45 R L marginal reading), (Luke 4:42 Rec.); John 6:24; John 18:4, 7; Acts 10:19, and often; followed by ἐν with the dative of place, Acts 9:11; with the accusative of the thing (μαργαρίτας), of buyers, Matthew 13:45; something lost, Matthew 18:12; Luke 19:10; τί ἐν τίνι, as fruit on a tree, Luke 13:6f; ἀνάπαυσιν, a place of rest, Matthew 12:43; Luke 11:24; after the Hebrew (פּ אֶת־נֶפֶשׁ בִּקֵּשׁ ... (cf. Winer's Grammar, 33 (32); 18)) ψυχήν τίνος, to seek, plot against, the life of one, Matthew 2:20; Romans 11:3, (Exodus 4:19, etc.); universally, τί ζητεῖς; what dost thou seek? what dost thou wish? John 1:38 (39); (John 4:27).

b. to seek (i. e. in order to find out) by thinking, meditating, reasoning; to inquire into: περί τίνος ζητεῖτε μετ' ἀλλήλων; John 16:19; followed by indirect discourse, πῶς, τί, τινα: Mark 11:18; Mark 14:1, 11; Luke 12:29; Luke 22:2; 1 Peter 5:8; τόν Θεόν, to follow up the traces of divine majesty and power, Acts 17:27 (universally, to seek the knowledge of God, Wis. 1:1 Wis. 13:6; (Philo, monarch. i. § 5)).

c. to seek after, seek for, aim at, strive after: εὐκαιρίαν, Matthew 26:16; Luke 22:6; ψευδομαρτυρίαν, Matthew 26:59; Mark 14:55; τόν θάνατον, an opportunity to die, Revelation 9:6; λύσιν, 1 Corinthians 7:27; τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, Matthew 6:33; Luke 12:31; τά ἄνω, Colossians 3:1; εἰρήνην, 1 Peter 3:11; ἀφθαρσίαν etc. Romans 2:7; δόξαν ἐκ τίνος, 1 Thessalonians 2:6; τήν δόξαν τήν παρά τίνος, John 5:44; τά τίνος, the property of one, 2 Corinthians 12:14; τήν δόξαν Θεοῦ, to seek to promote the glory of God, John 7:18; John 8:50; τό θέλημα τίνος, to attempt to establish, John 5:30; τό σύμφορον τίνος, to seek to further the profit or advantage of one, 1 Corinthians 10:33, equivalent to ζητεῖν τά τίνος, 1 Corinthians 10:24; 1 Corinthians 13:5; Philippians 2:21; ὑμᾶς, to seek to win your souls, 2 Corinthians 12:14; τόν Θεόν, to seek the favor of God (see ἐκζητέω, a.), Romans 10:20; (Romans 3:11 Tr marginal reading WH marginal reading). followed by an infinitive (Buttmann, 258 (222); Winers Grammar, § 44, 3) to seek i. e. desire, endeavor: Matthew 12:46 ( (WH in marginal reading only)); ; Mark 4:19 (L Tr marginal reading); Mark 12:12; Luke 5:18; Luke 6:19; Luke 9:9; John 5:18; John 7:4 (Buttmann, § 142, 4); John 5:19; Acts 13:8; Acts 16:10; Romans 10:3; Galatians 1:10; Galatians 2:17; followed by ἵνα (Buttmann, 237 (205)), 1 Corinthians 14:12.

2. to seek i. e. require, demand: (σημεῖον, Mark 8:12 L T Tr WH; Luke 11:29 T Tr WH); σοφίαν, 1 Corinthians 1:22; δοκιμήν, 2 Corinthians 13:3; τί παρά τίνος, to crave, demand something from someone, Mark 8:11; Luke 11:16; Luke 12:48; ἐν τίνι, the dative of person, to seek in one, i. e. to require of him, followed by ἵνα, 1 Corinthians 4:2. (Compare: ἀναζητέω, ἐκζητέω, ἐπιζητέω, συζητέω.)



desire, endeavour, seek after.

Of uncertain affinity; to seek (literally or figuratively); specially, (by Hebraism) to worship (God), or (in a bad sense) to plot (against life) -- be (go) about, desire, endeavour, enquire (for), require, (X will) seek (after, for, means). Compare punthanomai.

see GREEK punthanomai

εζητει εζήτει ἐζήτει εζητειτε εζητείτε εζητείτέ ἐζητεῖτέ εζητειτο εζητείτο ἐζητεῖτο εζήτησα εζητησαμεν εζητήσαμεν ἐζητήσαμεν εζητησαν εζήτησαν εζήτησάν ἐζήτησαν εζήτησας εζητήσατε εζήτησε εζήτησέ εζητησεν εζήτησεν ἐζήτησέν εζητούμέν ἐζητοῦμέν εζητουν εζήτουν ἐζήτουν ζητει ζητεί ζητεῖ ζήτει ζητειν ζητείν ζητεῖν ζητεις ζητείς ζητεῖς ζητειται ζητείται ζητεῖται ζητειτε ζητείτε ζητείτέ ζητεῖτε ζητεῖτέ ζητειτω ζητείτω ζητηθησεται ζητηθήσεται ζητηθήση ζητηθήσομαι ζητηθήτω ζητής ζητησαι ζητήσαι ζητῆσαι ζητήσατε ζητήσατέ ζητησατω ζητησάτω ζητησάτωσαν ζητήσει ζητήσεις ζητησετε ζητήσετέ ζητηση ζητήση ζητήσῃ ζητήσης ζητήσομεν ζητησον ζήτησον ζητήσουσι ζητήσουσί ζητησουσιν ζητήσουσιν ζητήσω ζητήσωσι ζητήτουσι ζητουμεν ζητοῦμέν ζητουν ζητούν ζητοῦν ζητούντας ζητουντες ζητούντες ζητούντές ζητοῦντες ζητοῦντές ζητουντι ζητούντι ζητοῦντι ζητούντος Ζητουντων Ζητούντων ζητούσα ζητούσι ζητούσί ζητουσιν ζητούσιν ζητοῦσιν ζητοῦσίν ζητω ζητώ ζητῶ ζητων ζητών ζητῶν ezetei ezētei ezḗtei ezeteite ezeteîté ezēteite ezēteîté ezeteito ezeteîto ezēteito ezēteîto ezetesamen ezetḗsamen ezētēsamen ezētḗsamen ezetesan ezētēsan ezḗtesan ezḗtēsan ezetesen ezētēsen ezḗtesén ezḗtēsén ezetoumen ezetoûmén ezētoumen ezētoûmén ezetoun ezētoun ezḗtoun zetei zeteî zētei zēteî zḗtei zetein zeteîn zētein zēteîn zeteis zeteîs zēteis zēteîs zeteitai zeteîtai zēteitai zēteîtai zeteite zeteîte zeteîté zēteite zēteîte zēteîté zeteito zeteíto zēteitō zēteítō zetesai zetêsai zētēsai zētē̂sai zetesato zetesáto zētēsatō zētēsátō zetese zētēsē zetḗsei zētḗsēi zetesete zetḗseté zētēsete zētḗseté zeteson zētēson zḗteson zḗtēson zetesousin zetḗsousin zētēsousin zētḗsousin zetethesetai zetethḗsetai zētēthēsetai zētēthḗsetai zeto zetô zētō zētō̂ zeton zetôn zētōn zētō̂n zetoun zetoûn zētoun zētoûn zetountes zetoûntes zetoûntés zētountes zētoûntes zētoûntés zetounti zetoûnti zētounti zētoûnti Zetounton Zetoúnton Zētountōn Zētoúntōn zetousin zetoûsin zetoûsín zētousin zētoûsin zētoûsín