STRONGS NT 5212: ὑμέτερος

ὑμέτερος, ὑμετέρᾳ, ὑμέτερον (ὑμεῖς), possessive pronoun of the 2nd person plural, your, yours;

a. possessed by you: with substantives, John 8:17; 2 Corinthians 8:8 (Rec.elz ἡμετέρας); Galatians 6:13; neuter τό ὑμέτερον substantively, opposed to τό ἀλλότριον, Luke 16:12 ((WH text τό ἡμέτερον); cf. Winers Grammar, § 61, 3 a.).

b. allotted to yon: ὑμετέρας σωτηρίας, Acts 27:34; τῷ ὑμετέρῳ ἐληι, Romans 11:31; ὁ καιρός ὁ ὑμέτερος, the time appointed, opportune, for you, John 7:6; as a predicate, ὑμετέρᾳ ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, Luke 6:20.

c. proceeding from you: τόν ὑμέτερον, namely, λόγον, John 15:20; (1 Corinthians 16:17 L T Tr WH text).

d. objectively (see ἐμός, c. β.; (Winers Grammar, § 22, 7; Buttmann, § 132, 3)): ὑμετέρᾳ (Rec.st ἡμετέρα) καύχησις, glorying in you, 1 Corinthians 15:31. (On the use of the word in the N. T. cf. Buttmann, § 127, 21.)



your

From humeis; yours, i.e. Pertaining to you -- your (own).

see GREEK humeis

υμετερα υμετέρα ὑμετέρα ὑμετέρᾳ υμετεραν υμετέραν ὑμετέραν υμετερας υμετέρας ὑμετέρας υμετερον υμέτερον ὑμέτερον υμετερος υμέτερος ὑμέτερος υμετερω υμετέρω ὑμετέρῳ υμετερων hymetera hymetéra hymetérāi hymeteran hymetéran hymeteras hymetéras hymetero hymeterō hymetéroi hymetérōi hymeteron hyméteron hymeteros hyméteros umetera umeteran umeteras umetero umeterō umeteron umeteros