STRONGS NT 4472: ῤαίνω

[ῤαίνω; see ῤαντίζω.]

STRONGS NT 4472: ῤαντίζωῤαντίζω; (from ῤαντός besprinkled, and this from ῤαίνω); 1 aorist ἐρραντισα and (so L T Tr WH) ἐραντισα (see Rho); (1 aorist middle subjunctive ῥαντισωνται (sprinkle themselves), Mark 7:4 WH text (so Volkmar, Weiss, others) after manuscripts א B); perfect passive participle ἐρραντισμενος (Tdf. ῥεραντισμενος, L Tr WH ῥεραντισμενος with smooth breathing; see Rho); for ῤαίνω, more common in classical Greek; to sprinkle: properly, τινα, Hebrews 9:13 (on the rite here referred to cf. Numbers 19:2-10; Winers RWB, under the word Sprengwasser; (B. D., under the word )); Numbers 19:19; τί αἵματι, Numbers 19:21; (Revelation 19:13 WH (see περιρραίνω)). to cleanse by sprinkling, hence, tropically, to purify, cleanse: ἐρραντισμένοι τάς καρδίας (on this accusative see Buttmann, § 134, 7) ἀπό κτλ., Hebrews 10:22. (Athen. 12, p. 521 a.; for Hebrew חִטֵּא, Psalm 50:9 (); for נָזָה, Leviticus 6:27; 2 Kings 9:33.)



sprinkle.

From a derivative of rhaino (to sprinkle); to render besprinkled, i.e. Asperse (ceremonially or figuratively) -- sprinkle.

βαπτίσωνται βεβαμμένον εραντισεν ἐράντισεν ερράντισε ερραντίσθη ερραντισμένοι ραντιείς ραντιζουσα ραντίζουσα ῥαντίζουσα ραντισθή ραντισωνται ῥαντίσωνται ρεραντισμενοι ῤεραντισμένοι ῥεραντισμένοι ρεραντισμενον ῤεραντισμένον baptisontai baptisōntai baptísontai baptísōntai bebammenon bebamménon erantisen erántisen rantizousa rerantismenoi rhantizousa rhantízousa rherantismenoi rherantisménoi