STRONGS NT 2629: κατακόπτω

κατακόπτω;

1. to cut up, cut to pieces (see κατά, III. 4); to slay: Isaiah 27:9; 2 Chronicles 34:7, etc.; Herodotus and following

2. to beat, bruise: ἑαυτόν λίθοις, Mark 5:5; (others retain here the primary meaning, to cut, gash, mangle).



cut.

From kata and kopto; to chop down, i.e. Mangle -- cut.

see GREEK kata

see GREEK kopto

κατακεκομμένην κατακεκομμένους κατακοπτων κατακόπτων κατακόψει κατακόψεις κατακόψουσι κατακόψουσιν κατακόψω κατακρατήσατε κατακράτησον κατέκοπτον κατεκόσμησέ κατεκόσμησεν κατέκοψαν κατέκοψε κατέκοψεν κατεκρατήθη κατεκρατήθησαν κατεκράτησαν κατεκράτησάν κατεκρατήσατε κατεκράτησεν katakopton katakoptōn katakópton katakóptōn